Uncategorized

Godengeur…

Deze week is mijn Yam gaan bloeien, een bijzondere gebeurtenis! Niet dat de bloemen spectaculair zijn, helemaal niet juist, kleine witte bloempjes van een paar millimeter. Het is dat ik hem/haar kan ruiken op 40 meter afstand. En dat is genieten! De soort is waarschijnlijk de Chinese Yam, Dioscorea polystachya, die ook wel de cinnamon-yam genoemd wordt, ruikend naar kaneel. Ik vind het een balsemachtige geur, anderen iets van een lekkere shampoo, ook iets citroenigs. Hoe dan ook, goddelijk. Ik heb een vriend getipt om de bloemen te oogsten voor een massage-olie of zoiets. Misschien ga ik zelf wel proberen de geur te oogsten.
Ik dacht wel dat de Latijnse naam van de plant met die geur te maken zou hebben: Dio – etymologisch verwant aan Dios = god, en Scorea wellicht etymologisch verwant aan scent, engels voor geur. Dat klopt toch niet. De plant is vernoemd naar de Griekse god Dioscorides.
De plant heeft nog meer in petto, hij heet ook wel Lichtwortel. In antroposofie wordt aan de tot poeder vermalen knol veel goeds toegeschreven. De knol is goed eetbaar, ook rauw. Maar dat gaan we eind van het jaar pas meemaken.

Als je de goddelijke geur zelf wil ervaren, kom eens langs!

Deze week hebben we ook augurken (smaken iets groter als komkommers).
En zondag de laatste kilo’s Witte druiven, vanuit mijn kas elders. Pitloos en enorm zoet.

DSC00720