Uncategorized

Stekels en angels

 

Bramenhorst kent vele stekelige vrienden, letterlijk bedoeld hier. Die van onze naam groeit weelderig rondom onze tuin. Ze zijn nu rijp en sommige zijn erg lekker. Maar je moet ze eerst wel te pakken krijgen. Vaak krijgen ze jou te pakken, met hun klimmende en kruipende stengels zit je zo vast!

Nog meer stekelige vrienden hebben we: veel soorten hommels, bijen, wespen, inclusief hun grote broer, de Hoornaar. Deze soort bivakkeerde vorig jaar ergens rond onze elzenhaag aan de voorkant, waar ze ’s ochtends vroeg aan de zonkant heen en weer vlogen, om op te warmen, leek me. Ze maakten daarbij een stevig bromgeluid, iemand vertelde me dat daarom de Vespa, het Italiaanse brommermerk, zo heet! Vernoemd naar de Latijnse naam van de Hoornaar, Vespa. Hoe dan ook waren ze niet lastig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dit jaar zijn ze naar de hooi-compostrollen verhuisd. Verwarmd door én de ochtendzon én de broei van het hooi, hadden ze ’t prima naar hun zin. Hoornaars zijn vleeseters, ze eten andere insecten. Nuttige beesten voor een groentetuin dus, ik liet ze voorlopig met rust. Onlangs zag ik eindelijk eens hoe er een ’n vlieg te pakken kreeg. Een natuur scene in real life, gewoon tijdens mijn lunch.

Maar die compostrollen lagen daar niet voor de Hoornaars en wespen, de compost moet binnenkort het land op, ja en wat nu dan met zo’n nest!?
Gisteren dus met een geleend imkerspak, broek, regenjas en broek en dikke leren handschoenen de stoute schoenen aangetrokken (rubber laarzen), en alles afgetaped. Met de schop en riek heb ik het nest verhuisd naar een rustige plek. Dat was redelijk spannend! Een leger van pakweg 100 Hoornaars naar je zien zitten staren bij de ingang van hun hol, en die je dan allemaal aanvallen, dat gaat je niet in de koude kleren zitten!

Trillend en bezweet kwam ik terug bij mijn helpers die een oogje in het zeil hielden. ’t Nest was verplaatst, alleen de vliegende beesten vlogen op de oude plaats nog rond. Volgens een imker zouden die wel weg gaan, zolang ik de koningin maar mee had. Die had ik volgens mij, er liep een supergroot geval als enige nog op ’t nest dat ik in de kruiwagen had geschept.
Maar de leren handschoenen waren niet dik genoeg, één wist er doorheen te prikken. Dikke vinger als gevolg. De dikte was na een paar uur weer voorbij, nu nog wat jeuk, een dag later. Morgen eens kijken of ze weg zijn….

Ook eens zien wat er op de Bramenhorst te zien en beleven valt?
Binnenkort wordt er een rondleiding gegeven, gemikt wordt op de 1e zondag van september, blijf ´t volgen. ´t Is ook te zien op ons nieuwe publicatiebord naast de ingang.

19 augustus, epiloog:
3 Nesten Hoornaars en één wespennest zaten er uiteindelijk in de compostrollen. De Hoornaars die nog bij ’t eerst verwijderde nest vlogen hadden twee dagen later een nieuw nest gemaakt. Met water en vuur heb ik ze verdreven (in de volghorde rook, vuur en water). Dat verdreef ze van één plek, maar ze sloten zich wellicht aan naar de 2e plek, waar ook al een wespennest zat. Ook die zijn met vuur en water verdreven én het eerder verplaatste – maar door de wespen verlaten nest had ik weer terug in de kruiwagen erbij gezet. Een dag later zaten de vliegende Hoornaars daar op. Zo heb ik ze stukje bij beetje verplaatst.
Er vliegen nog steeds Hoornaars rond de bloemen op zoek naar vliegen, dus de verplaatsing lijkt gelukt.
En niet meer gestoken!

 

Augurken op zijn Duits

Vorige week kwam er een Duitse vrouw langs bij onze verkoopfiets. Ze was verheugd onze grote augurken te treffen! Die zocht ze juist, nergens kon je die hier kopen. Ze ging ze vullen en had er ook nog een ander recept voor. Voor iedereen die ik het heb verkondigd en alle andere geïnteresseerden, hier het recept:
Dikke augurken (rond 20 cm lang), schillen en ontpitten,
Bakken met wat boter, evt. wat water
Peper en zout toevoegen
Afmaken met mosterd.
C`est tout!
Eet smakelijk!